HISTORIA MUSÉE D'ORSAY
Historia Muzeum Orsay
Musée d'Orsay to światowej sławy muzeum mieszczące się w dawnej stacji kolejowej Orsay, Gare d'Orsay. Pierwotnie zbudowane jako stacja kolejowa, muzeum znajduje się na lewym brzegu Sekwany w miejscu Palais d'Orsay, naprzeciwko Ogrodów Tuileries. Muzeum słynie z bogatej kolekcji sztuki francuskiej, w szczególności dzieł impresjonistów i postimpresjonistów. Jego kolekcja obejmuje okres od 1848 do 1914 roku, prezentując obrazy takich artystów jak Monet, Van Gogh, Degas i Renoir. Oprócz obrazów, rzeźb i sztuki dekoracyjnej, muzeum prezentuje również znaczącą kolekcję fotografii. Musée d'Orsay jest uważane za jedno z najważniejszych muzeów sztuki we Francji, oferując unikalny wgląd w rozwój sztuki pod koniec XIX wieku i na początku XX wieku.
Dworzec Orsay
W 1900 roku Paryż był gospodarzem Wystawy Światowej (Exposition Universelle), a architekt Victor Laloux otrzymał zlecenie zaprojektowania nowego dworca kolejowego i luksusowego hotelu. Dworzec, położony na terenie Pałacu d’Orsay wzdłuż lewego brzegu Sekwany, został strategicznie zlokalizowany, aby zapewnić łatwy dostęp do terenów wystawowych Wystawy Światowej.
Zespół architektów, w skład którego wchodzili Victor Laloux, Lucien Magne i Émile Bénard, zaprojektował dworzec w stylu Beaux-Arts, łącząc elementy klasyczne z nowoczesnymi materiałami, takimi jak stal i szkło. Chociaż projekt był okazały i elegancki, niektórzy krytycy uznali go za zbyt tradycyjny i oczekiwali stylu bardziej zgodnego z najnowszymi trendami inżynieryjnymi i technologicznymi tamtych czasów.
Stacja była pierwszą, która przyjęła pociągi z napędem elektrycznym, nieemitujące dymu ani pary. Ta innowacja pozwoliła na pokrycie całej stacji szklanym dachem, tworząc dużą, otwartą halę dla pasażerów i oferując więcej miejsca na elementy dekoracyjne. Na stacji wprowadzono również nowoczesne technologie, takie jak rampy i podnośniki do bagażu oraz windy dla pasażerów.
Stacja o krótkim okresie funkcjonowania
Gare d’Orsay pełniła funkcję głównej stacji kolejowej południowo-zachodniej Francji do 1939 roku, kiedy to jej krótkie perony przestały być w stanie pomieścić coraz powszechniejsze dłuższe pociągi. Po 1939 roku stacja nadal obsługiwała pociągi podmiejskie, ale wraz z wydłużaniem się pociągów i rozwojem transportu kolejowego stała się przestarzała. W 1945 roku stacja służyła jako ośrodek przyjmowania repatriowanych jeńców, a w 1958 roku generał de Gaulle ogłosił w niej swój powrót do polityki. W 1969 roku stacja posłużyła również jako plan filmowy. W latach 70. była już w większości nieużywana.
Ochrona Gare d’Orsay
Gare d’Orsay ledwo uniknęła rozbiórki i udało się ją zachować. Początkowo planowano zastąpić dworzec budynkami biurowymi, ale ze względu na jego doskonałą lokalizację plany te porzucono, skupiając się zamiast tego na budowie międzynarodowego hotelu. Jednak w 1971 r. rząd odrzucił plany budowy hotelu, uznając rozmiar i projekt dworca za nieodpowiednie. Decyzja ta ostatecznie uratowała dworzec przed zniszczeniem. Dworzec został zachowany ze względu na jego znaczenie historyczne i architektoniczne, a w kolejnych latach przekształcono go w muzeum, które ostatecznie stało się Musée d’Orsay. Gare d’Orsay ostatecznie przestała funkcjonować jako stacja kolejowa w 1973 roku, ponieważ nie była w stanie sprostać wymaganiom współczesnego transportu kolejowego.
Od węzła kolejowego do kultowego muzeum
Plany przekształcenia dworca w muzeum pojawiły się na początku lat 70. XX wieku, wynikające z potrzeby zapewnienia większej przestrzeni na rosnące francuskie zbiory sztuki narodowej. W 1977 roku plany te zostały sfinalizowane przez prezydenta Valéry'ego Giscarda d’Estainga. Narodowe Muzeum Sztuki Nowoczesnej przeniosło się do Centrum Pompidou, pozostawiając po sobie dzieła, które nie pasowały już do jego profilu. Jeu de Paume było przepełnione, a Luwr potrzebował więcej miejsca do przechowywania dzieł sztuki z końca XIX wieku. Musée d’Orsay przejęło dzieła z tych muzeów i rozszerzyło swoją kolekcję o fotografię, sztukę dekoracyjną i architekturę.
W 1971 roku minister kultury Jacques Duhamel interweniował, aby zapobiec rozbiórce dworca Gare d’Orsay. Dworzec został wpisany na listę zabytków w 1973 roku, a w 1978 roku otrzymał pełną klasyfikację zabytkową.
Decyzja ta ostatecznie doprowadziła do przekształcenia dawnej stacji kolejowej Gare d’Orsay w Muzeum d’Orsay, które zostało otwarte dla publiczności w grudniu 1986 roku.
Powstanie muzeum
W 1978 roku ogłoszono konkurs na projekt nowego muzeum, a zlecenie zdobył zespół z biura ACT Architecture, w skład którego wchodzili Pierre Colboc, Renaud Bardon i Jean-Paul Philippon. Rozbudowali oni budynek, dodając 20 000 metrów kwadratowych powierzchni rozmieszczonej na czterech kondygnacjach. W 1981 roku do zaprojektowania wnętrz muzeum wybrano włoską architektkę Gae Aulenti. Rozmieszczyła ona galerie na trzech poziomach pod charakterystycznym sklepieniem beczkowym dworca, zachowując oryginalne perony kolejowe i tworząc jednocześnie funkcjonalne przestrzenie do ekspozycji dzieł sztuki. Na placu obok muzeum znajduje się sześć rzeźb alegorycznych, pierwotnie stworzonych na Wystawę Światową.
Otwarcie muzeum
Do czasu otwarcia muzeum zgromadziło imponującą liczbę obrazów. Niektóre dzieła sztuki z Musée du Luxembourg zostały tam przeniesione, aby dostosować się do profilu muzeum skupionego na sztuce z lat 1848–1914. Muzeum było gotowe do zaprezentowania swoich eksponatów w lipcu 1986 roku, a instalacja około 2 000 obrazów, 600 rzeźb i innych dzieł zajęła sześć miesięcy.
Musée d’Orsay zostało oficjalnie otwarte w grudniu 1986 roku, a w uroczystości uczestniczył prezydent François Mitterrand.
Największa na świecie kolekcja dzieł impresjonistów i postimpresjonistów
Muzeum d’Orsay posiada imponującą kolekcję dzieł sztuki z XIX i początku XX wieku, skupiającą się przede wszystkim na sztuce francuskiej. W muzeum znajdują się największe zbiory obrazów impresjonistów, w tym kultowe dzieła Claude’a Moneta, Renoira i Degasa, a także arcydzieła postimpresjonistów, takie jak „Autoportret” Van Gogha i „Góra Sainte-Victoire” Cézanne’a. Muzeum prezentuje również realizm w twórczości Courbeta i Milleta, romantyzm w dziełach Delacroixa i Géricaulta, a także obszerną kolekcję rzeźb Rodina oraz projekty w stylu secesyjnym autorstwa Gallégo i Guimarda. Znajdują się tu również obszerne zbiory fotografii, dzieła symbolistów oraz francuskie malarstwo akademickie autorstwa Bouguereau i Gérôme’a. Wszystko to razem stanowi kompleksową podróż przez ewolucję sztuki XIX wieku.
Muzeum d’Orsay dzisiaj
Obecnie w muzeum eksponowanych jest około 3 000 dzieł sztuki. Muzeum przechodzi obecnie gruntowną renowację, której celem jest stworzenie przestrzeni dla nowych dzieł oraz poprawa wrażeń zwiedzających przy jednoczesnym zachowaniu bogatego dziedzictwa kulturowego. Muzeum przyciąga co roku miliony zwiedzających, co czyni je jednym z najpopularniejszych muzeów w Paryżu, obok Luwru. W 2023 roku to kultowe muzeum odwiedziło prawie 3,9 miliona osób.
Wejdź do świata sztuki i historii w Musee d'Orsay!
Unikaj dużego tłumu
Zwiedzanie Muzeum Orsay w małej grupie
Dołącz do wycieczki w małej grupie po Musée d'Orsay, aby poznać jego światowej sławy kolekcję sztuki. Odkryj arcydzieła Moneta, Van Gogha, Degasa i Renoira, podczas gdy przewodnik-ekspert zapewni ciekawe spostrzeżenia na temat sztuki i artystów. Poznaj historię tego wyjątkowego muzeum, które niegdyś było stacją kolejową. Ciesz się spersonalizowaną, wciągającą wycieczką w mniejszej grupie, zapewniając bardziej zrelaksowaną i pouczającą wizytę.
Dostosuj trasę wycieczki
Prywatna wycieczka do Muzeum Orsay
Doświadcz Musée d'Orsay jak VIP podczas prywatnej wycieczki, oferującej ekskluzywną i spersonalizowaną podróż po jednym z najbardziej kultowych muzeów Paryża. Ciesz się priorytetowym dostępem i bardziej intymną wizytą w muzeum. Twój doświadczony przewodnik poprowadzi Cię przez arcydzieła Moneta, Van Gogha, Degasa i Renoira, zapewniając dogłębny wgląd w sztukę i historię. Zwiedzaj we własnym tempie, zwracając szczególną uwagę na swoje zainteresowania. Opcjonalny odbiór z hotelu zapewnia komfortowe i niezapomniane wrażenia artystyczne.